Remakes en sequels. Alsof we er nog geen genoeg hebben. Binnen dit en enkele maanden verschijnen er nog verschillende. Een vervolg op Donnie Darko met in de hoofdrol Donnie’s jongere zusje Samantha. Een remake van de cultfilm Battle Royale staat in de stijgers. Ook Korea’s paradepardje Old Boy wordt niet met rust gelaten door de Amerikaanse markt en staat in het lijstje van te verschijnen films. Iemand zelfs al gehoord van de real-life Akira, of de ver-amerikaansing van Detroit Metal City en Death Note? Nog zo een paar films en verhalen waar ze in principe af zouden moeten blijven. Aziatische pareltjes versus Westerse blockbusters. Maar eerlijk: hoeveel van die films zijn nu eigenlijk te doen?
Rottentomatoes geeft de meeste remakes een armzalige score en prijst de originele werken de hoogte in. Mensen die blockbusters gewoon zijn hebben dan weer een hekel aan de verfijnde kunst van het aziatische filmen. Het fenomeen startte enkele jaren geleden met de Amerikaanse versie van de Japanse cult-film Ring, gebaseerd op het boek van Koji Suzuki met dezelfde naam. De Amerikaanse versie deed veel stof opwaaien en zorgde voor een hele nieuwe sfeer doorheen Hollywood. Maar waar films als Ring en The Departed (Infernal Affairs) lof kregen voor wat ze verwezenlijkt hadden, verdwenen films als Pulse en One Missed Call zonder schroom van de radar nog voor ze goed en wel op DVD uitkwamen. Waarom lukt het de ene keer wel en de andere keer niet?
The Departed had een cast met heel wat grote namen. Onder leiding van Martin Scorcese en productiehuis Warner Bros kon er niet veel mislopen. ‘Aan de meeste remakes wordt teweinig aandacht besteed. Aziatische thrillers zijn vaak dieper en psychologisch terwijl de meeste Amerikaanse versies gewoon een simpele tienermovie worden.’ Maar hoe verklaart men dan het verschil op beide Bangkok Dangerous films waarbij zowel de Thaise als de Amerikaanse film geregisseerd en geschreven werden door de Pang Brothers.
Achja, ik heb het al lang opgegeven om tussen al die remakes te zoeken in de hoop een deftige tegen te komen. Ik was aangenaam verrast met The Departed, maar tot op de dag heb ik er nog geen enkele andere gezien die het origineel kan tippen. Ik verschuil me dus liever achter mijn heuse Asiamanie collectie en hoop dat de Amerikanen het niet eens aandurven om pareltjes als Red Shoes, The Exiled, City of Violence en Casshern aan te raken. Ze hebben al enkele van mijn absolute toppers verbrod. Blijf alsjeblieft van de andere af, en herzie de Amerikaanse versies van Death Note, Battle Royale en Old Boy. Please? *smeekt op blote knietjes*
1 Reactie
juni 16, 2009 at 5:44 pm
[...] They can always easily go on with their other projects as Battle Royale, Oldboy and whatever other story they can steal from somewhere. (Dutch: Here) [...]